Krönnenzommer

Krönnenzommer, teumt nog effen

Krönnenzommer, teumt nog effen,

Oewen glaans is oons zoo leef.

't Leste bettien, det oons van de

Grote wealde oaverbleef.

Krönnenzommer, gauwkump 't scheiden,

Van den riekdom en dén fleur

Noew goa-w nog zoo ingelukkig

Oewe lichte daege deur.

Nog siert volop 't greun de beume,

Al is 't eerste mooi vergoan.

Wegend' weer hef eankelt ene ’t

Kleurenkleed al an edoan.

Nog bleuit dahlia's en rozen

Met nen fellen, laeten glood,

Iiesterkrallen, rozenwepen

Hangt as hete droppels blood.

Nog geet zunne oaver 'n akker

En oons warm de rugge langs,

Löt oons achterumme zeen en

Maakt weer wakker 'n oald verlangs.

Krönnenzommer, net of harfstied

Ginder oew te wenken steet.

Krönnenzommer, teumt nog effen,

Nog neet hengoan, toe, nog neet.

okt. 1937

29-11-2011